CIEKAWOSTKI DLA RODZICÓW

 

 DBI 2015

W tym roku DBI obchodzić będziemy 10 lutego. Wszystkie działania podejmowane w ramach DBI realizowane będą pod hasłem „Razem tworzymy lepszy Internet”.
DBI ma na celu przede wszystkim inicjowanie i propagowanie działań na rzecz bezpiecznego dostępu dzieci i młodzieży do zasobów internetowych, zaznajomienie rodziców, nauczycieli i wychowawców z problematyką bezpieczeństwa dzieci w Internecie oraz nagłośnienie tematyki dotyczącej bezpieczeństwa online.
"Zostań znajomym swojego dziecka" to projekt adresowany do rodziców i opiekunów w celu zachęcenia ich do aktywnego uczestniczenia w internetowym życiu dzieci, poznania ich zainteresowań i wirtualnej społeczności.
Dzieci coraz więcej czasu spędzają w Internecie. Surfują po sieci korzystając z komputerów i telefonów komórkowych. Zazwyczaj bieglej posługują się multimedialnymi urządzeniami niż dorośli. Cyfrowy świat to ich rzeczywistość. Rodzicom może być często trudno nawiązać kontakt z własnym dzieckiem. Dlatego warto być z nim, kiedy stawia pierwsze kroki w Internecie. Pokazać, co można ciekawego robić w sieci, nauczyć najważniejszych zasad bezpieczeństwa. Po prostu być. Hasło „Zostań znajomym swojego dziecka” ma zachęcić rodziców i opiekunów do aktywnego uczestniczenia w internetowym życiu dzieci, poznania ich zainteresowań i wirtualnej społeczności.
Akcja realizowana jest przez Naukową i Akademicką Sieć Komputerową (NASK) w ramach programu Komisji Europejskiej Safer Internet, który NASK prowadzi wspólnie z Fundacją Dzieci Niczyje od 2005 r. jako Polskie Centrum Programu Safer Internet (PCPSI).

Na projekt składa się broszura informacyjna wraz z radami dla rodziców oraz pięć animowanych filmów, które w zabawny sposób pokazują internetowe perypetie rodziny. Materiały te dostępne są na stronie http://www.saferinternet.pl/

 

 

źródło: http://www.saferinternet.pl/

Drodzy Rodzice!

 

W ramach akcji ,,Bezpieczna Droga do szkoły 2014”, przypominamy Wam zasady bezpiecznego zachowania na drodze, bezpiecznego i odpowiedzialnego korzystania z dróg. Akcja ta,  skierowana jest nie tylko do dzieci, ale także do wszystkich dorosłych, zwłaszcza rodziców, nauczycieli i kierowców. Zapamiętajcie kilka podstawowych zasad, które pozwolą uniknąć niebezpieczeństwa na drodze. Bezpieczeństwo dzieci zależy przede wszystkim od ich rodziców. Są oni wzorem dla dzieci, stąd niezwykle ważne jest, by przestrzegali przepisów ruchu drogowego.

 

Oto kilka wskazówek skierowanych do dorosłych: 

Przypominaj jak najczęściej dziecku o podstawowych zasadach bezpieczeństwa w ruchu drogowym, zwłaszcza by zachowywało ostrożność podczas przechodzenia przez ulicę, wytłumacz by nie naśladowało niebezpiecznych zachowań rówieśników. Jeśli Twoje dziecko samo dociera do szkoły, sprawdź trasę, która do niej prowadzi, a następnie prześledź ją razem z dzieckiem, by nauczyło się bezpiecznie z niej korzystać – by znało przejścia dla pieszych, by rozpoznawało ustawione znaki drogowe, by wiedziało, jak zachować się jeśli w pobliżu są prowadzone roboty drogowe itp.


 

Dziecko w wieku do 7 lat może korzystać z drogi tylko pod opieką osoby, która osiągnęła wiek, co najmniej 10 lat. Pamiętaj, aby Twoje dziecko było zawsze widoczne na drodze, wyposaż go w elementy odblaskowe. Ponadto obowiązek używania elementów odblaskowych w sposób widoczny dla innych uczestników ruchu drogowego, nałożony jest na dziecko w wieku do 15 lat poruszające się po drodze po zmierzchu poza obszarem zabudowanym.


 

Dowożąc dziecko do szkoły, pamiętaj że dziecko w wieku do 12 lat nie przekraczające 150 cm wzrostu należy przewozić w foteliku ochronnym. Nie wolno przewozić dziecka do 12 lat na przednim siedzeniu pojazdu poza fotelikiem. Zapewnij dziecku bezpieczeństwo kiedy wsiada i wysiada z samochodu.


 

10 rad dla Rodziców dotyczących bezpiecznego korzystania z Internetu przez dzieci

1. Odkrywaj Internet razem z dzieckiem. Bądź pierwszą osobą, która zapozna dziecko z Internetem. Odkrywajcie wspólnie jego zasoby. Spróbujcie znaleźć strony, które mogą za-interesować Wasze pociechy, a następnie zróbcie listę przyjaznych im stron (pomocny będzie edukacyjny serwis internetowy – www.sieciaki.pl).Jeśli Wasze dziecko sprawniej niż Wy porusza się po Sieci, nie zrażajcie się – poproście, by było Waszym przewodnikiem po wirtualnym świecie.

2. Naucz dziecko podstawowych zasad bezpieczeństwa w Internecie. Uczul dziecko na niebezpieczeństwa związane z nawiązywaniem nowych znajomości w Internecie. Podkreśl, że nie można ufać osobom poznanym w Sieci, ani też wierzyć we wszystko co o sobie mówią. Ostrzeż dziecko przed ludźmi, którzy mogą chcieć zrobić im krzywdę. Rozmawiaj z dzieckiem o zagrożeniach czyhających w Internecie i sposobach ich unikania.

3. Rozmawiaj z dziećmi o ryzyku umawiania się na spotkania z osobami poznanymi w Sieci. Dorośli powinni zrozumieć, że dzięki Internetowi dzieci mogą nawiązywać przyjaźnie. Jednakże spotykanie się z nieznajomymi poznanymi w Sieci może okazać się bardzo niebezpieczne. Dzieci muszą mieć świadomość, że mogą spotykać się z nieznajomymi wyłącznie po uzyskanej zgodzie rodziców i zawsze w towarzystwie dorosłych lub przyjaciół.

4. Naucz swoje dziecko ostrożności przy podawaniu swoich prywatnych danych. Dostęp do wielu stron internetowych przeznaczonych dla najmłodszych wymaga podania prywatnych danych. Ważne jest, aby dziecko wiedziało, że podając takie informacje, zawsze musi zapytać o zgodę swoich rodziców. Dziecko powinno zdawać sobie sprawę z niebezpieczeństw, jakie może przynieść podanie swoich danych osobowych. Ustal z nim, żeby nigdy nie podawało przypadkowym osobom swojego imienia, nazwiska, adresu i numeru telefonu.

5. Naucz dziecko krytycznego podejścia do informacji przeczytanych w Sieci. Wiele dzieci używa Internetu w celu rozwinięcia swoich zainteresowań i rozszerzenia wiedzy potrzebnej w szkole. Mali internauci powinni być jednak świadomi, że nie wszystkie znalezione w Sieci informacje są wiarygodne. Naucz dziecko, że trzeba weryfikować znalezione w Internecie treści, korzystając z innych dostępnych źródeł (encyklopedie, książki, słowniki).

6. Bądź wyrozumiały dla swojego dziecka. Często zdarza się, że dzieci przypadkowo znajdują się na stronach adresowanych do dorosłych. Bywa, że w obawie przed karą, boją się do tego przyznać. Ważne jest, żeby dziecko Ci ufało i mówiło o tego typu sytuacjach; by wiedziało, że zawsze kiedy poczuje się niezręcznie, coś je zawstydzi lub przestraszy, może się do Ciebie zwrócić.

7. Zgłaszaj nielegalne i szkodliwe treści. Wszyscy musimy wziąć odpowiedzialność za niewłaściwe czy nielegalne treści w Internecie. Nasze działania w tym względzie pomogą likwidować np. zjawisko pornografii dziecięcej szerzące się przy użyciu stron internetowych, chatów, e-maila itp. Nielegalne treści można zgłaszać na policję lub do współpracującego z nią punktu kontaktowego ds. zwalczania nielegalnych treści w Internecie – Hotline’u (www.dyzurnet.pl). Hotline kooperuje również z operatorami telekomunikacyjnymi i serwisami internetowymi w celu doprowadzenia do usunięcia nielegalnych materiałów z Sieci.

8. Zapoznaj dziecko z NETYKIETĄ - Kodeksem Dobrego Zachowania w Internecie. Przypominaj dzieciom o zasadach dobrego wychowania. W każdej dziedzinie naszego życia, podobnie więc w Internecie obowiązują takie reguły: powinno się być miłym, używać odpowiedniego słownictwa itp. (zasady Netykiety znajdziesz na stronie www.sieciaki.pl).

9. Poznaj sposoby korzystania z Internetu przez Twoje dziecko. Przyjrzyj się, jak Twoje dziecko korzysta z Internetu, jakie strony lubi oglądać i jak zachowuje się w Sieci. Staraj się poznać znajomych, z którymi dziecko koresponduje za pośrednictwem Internetu. Ustalcie zasady korzystania z Sieci (wzory Umów Rodzic-Dziecko znajdziesz na stronie www.dzieckowsieci.pl) oraz sposoby postępowania w razie nietypowych sytuacji.

10. Pamiętaj, że pozytywne strony Internetu przeważają nad jego negatywnymi stronami. Internet jest doskonałym źródłem wiedzy, jak również dostarczycielem rozrywki. Pozwól swojemu dziecku w świadomy i bezpieczny sposób w pełni korzystać z oferowanego przez Sieć bogactwa.

Internet jest doskonałym źródłem wiedzy, jak również dostarczycielem rozrywki. Pozwól swojemu dziecku w świadomy i bezpieczny sposób w pełni korzystać z oferowanego przez Sieć bogactwa.

Źródło www.sieciaki.pl

Zasady ćwiczeń ortograficznych

Uwagi metodyczne w tym artykule formułowane z myślą o dzieciach z młodszych klas szkoły podstawowej, z myślą o rodzicach i opiekunach, którzy będą kierować zajęciami. Jednocześnie podstawowe wskazania odnoszą się do wszystkich osób podejmujących się pracy nad ortografią. Sygnały przyszłych kłopotów z ortografią można zaob­serwować w zachowaniu dzieci w wieku przedszkolnym, np. skłonność do leworęczności (likwidowana różnymi zabie­gami, między innymi wiązaniem czerwonej wstążeczki na lewej rączce), lustrzane pismo (dziecko przepisując znak kreśli jakby jego odbicie w lustrze). Mogą to być zapowiedzi problemów, ale w wypadku ich potwierdzenia się na począt­ku szkolnej nauki warto niezwłocznie wprowadzić domowe ćwiczenia ortograficzne.

Zasady ćwiczeń są następujące:

1. Poświęcamy na nie codziennie 15 minut.

Jeżeli zdarzy się przedłużenie zajęć, nie powinno ono przekraczać  minut. Chodzi o warunki do maksymalnej koncentracji uwagi i o to, by dziecka nie nużyć.

2 Dziecko czyta na głos tekst dyktanda. Pilnujemy, by czytanie było wyraźne, bez pośpiechu i zjadania sylab. Tekst może być jeszcze raz przeczytany ze zrozumieniem, odpowiednią intonacją głosową. Na tym etapie lub następnym sugerujemy zwrócenie uwagi na pisownię wybranych wyrazów (zależnie od problemu ortograficznego, którym się zajmujemy, typu błędów najczęściej popełnianych).

3. Następną czynność stanowi przepisywanie poznanego tekstu, w trakcie której dziecko może głośno wymawiać wyrazy trudne ortograficznie. Zwracamy uwagę, by dziecko siedziało wygodnie, lewą dłonią (leworęczne prawą) przytrzymywało zeszyt lub kartkę.

Przy przepisywaniu ważne są następujące sprawy:

a) przepisywanie bezbłędne.

b) uważanie na akapity (dziecko musi się przyzwyczajać do stosowania akapitów)

c) przepisywanie znaków przestankowych

d) staranne, czytelne pismo.

Osoba kierująca ćwiczeniami powinna śledzić przepisy­wanie tekstu, by zapobiegać ewentualnym błędom. Forma zwracania uwagi nie może wprowadzać atmosfery napięcia lub zdenerwowania. Zajęcia w domu muszą przebiegać w miłym nastroju, by dziecko chętnie w nich uczestniczyło. Są one również okazją do serdecznego zbliżenia z dziec­kiem.

4. Po bezbłędnym przepisaniu tekstu dyktujemy go jako dyktando. Ponieważ mamy określony czas na nasze zajęcia, może się zdarzyć, że nie zdążymy zrobić dyktanda. Kończymy wtedy ćwiczenia po przepisaniu tekstu lub omówieniu pisowni wyrazów. Podyktowanie tekstu przenosimy na następny dzień. Pamiętajmy, by przed dyktandem dziecko tekst przeczytało i zwróciło uwagę na wyrazy, których pisownię trzeba utrwalić. Jeżeli w dyktandzie wystąpiły błędy, należy polecić układanie zdań z wyrazami, które były napisane niepopraw­nie. Poprawne formy można również wypisywać oddzielnie, dużymi literami, z zastosowaniem kolorowego długopisu, by rzucały się w oczy.

5. Ten typ ćwiczeń: czytanie, przepisywanie, dyktowanie wykonujemy przez 7—10 dni. Potem robimy dyktando sprawdzające. Nie musi to być tekst ciągły, wskazane są natomiast zdania z wyrazami, które występowały w ćwiczeniach. Można wyrazy dziecku podyktować i polecić ułożenie z nimi zdań łub skonstruowanie krótkiej, ale ciągłej wypowiedzi. Typ ćwiczeń uzależniamy od umysłowości dziecka, umiejętności itp. Pamiętać mamy o zasadzie, by nasze polecenia były wykonalne, a realizacja dawała satysfakcję. Można polecić zapamiętanie wyrazów i zastosowanie ich w zdaniach lub w krótkim opowiadaniu. Dla młodych ludzi obdarzonych dobrą pamięcią są to ćwiczenia dość proste. Tym, których pamięć należałoby wyrobić, dajemy do nau­czenia się mniejszą ilość wyrazów.

6. Wykonujemy tablice ortograficzne. Na papierze z bloku rysunkowego piszemy w dwóch rzędach wyrazy, np. z ó. Wyrazy mają mieć czarny lub niebieski kolor,ó czerwony. Tablicę umieszczamy tam, gdzie dziecko często przeby­wa, odrabia lekcje, czyta, słucha muzyki. Zapis graficzny automatycznie będzie się utrwalać w pamięci. Po pewnym czasie (po tygodniu, po dziesięciu dniach) tablicę z ó za­stępujemy tablicą z rz itd. itp. Efekty mogą być już po trzech miesiącach. Zdarzają się przypadki jeszcze szybszego pozbycia się tendencji do błędów ortograficznych, ale czasami ćwiczenia trzeba pro­wadzić o wiele dłużej. Wyniki zależą od przyczyn trudności ortograficznych oraz od nastawienia do samej idei ćwiczeń domowych.

Na zakończenie przypominamy warunki nieodzowne:

Codziennie 10 minut!

Nie można codziennych ćwiczeń zastąpić godzinnymi zajęciami

raz w tygodniu.

Długość przyswajanego tekstu jest dowolna. Osoba kierująca ćwiczeniami i ucząca się decydują, ile zdań zostanie przepisanych, podyktowanych itp. W zestawach dyktand ich długość nie jest obowiązującą partią materiału.Miła atmosfera i świadomość potrzeby posiadania umie­jętności ortograficznych winny towarzyszyć domowym za­jęciom. Ćwiczenia ortograficzne wprowadzone w późniejszym czasie, niż pierwsze lata nauki, również dają dobre rezultaty, jeżeli prowadzone są systematycznie, towarzyszy im aktywność intelektualna i wola nabycia sprawności w po­prawnym pisaniu.

Drodzy Rodzice!

 

Wyobraźcie sobie przybysza z innej planety. Nie rozumie on praw rządzących naszym światem i dlatego popełnia wiele błędów. Dla nas jego zachowanie jest zrozumiałe, bez zbędnego zniecierpliwienia tłumaczymy mu, na czym polegają jego błędy i jak należy u nas postępować.

Przybysz- bez wątpienia- po pewnym czasie zaadaptuje się do nowej sytuacji i będzie poprawnie funkcjonował w początkowo niezrozumiałym dla niego otoczeniu.

Dziecko można porównać do takiego przybysza. Dzięki odpowiedniej, genetycznie zaprogramowanej budowie mózgu szybko opanowuje umiejętność logicznego myślenia, wyciągania wniosków i przewidywania skutków własnego zachowania, czyli potrafi się uczyć na własnych błędach. Jednak dorośli często zapominają o tym, że mały człowiek nie ma wrodzonego poczucia dobra i zła, i nie wie początkowo, jakie zachowanie, jest akceptowane w społeczeństwie. Sytuacje, które dla nas są oczywiste, nie muszą być jasne dla dziecka, i dlatego musimy z nim rozmawiać, tłumaczyć, jakie postępowanie jest właściwe, a jakie nieodpowiednie i jakie mogą być tego skutki.

Marzeniem każdego z rodziców jest mieć dziecko, które nie sprawia kłopotów wychowawczych. Czy marzenie się spełni, zależy nie tylko od dziecka, ale w dużej mierze od zachowania samych rodziców. Jeśli bowiem będziemy oceniać postępowanie naszych pociech z innej perspektywy, postaramy się uwzględnić również ich punkt widzenia, łatwiejsze stanie się wychowanie.

Postarajmy się zatem małego człowieka traktować jako partnera w rozmowie i w życiu,

i postępować zgodnie z jego oczekiwaniami.

Oto apel dziecka do rodziców.

 

Mamo, Tato, ja też jestem człowiekiem, więc:

  • nie obwiniajcie mnie za to, co mi się przydarzy, bo i tak tego żałuję,

  • zaufajcie mi- ja też potrafię być odpowiedzialny i postępować jak dorosły,

  • pamiętajcie, że doceniam to, iż rozumiecie moje potrzeby,

  • okazujcie, że moje potrzeby są dla Was ważne,

  • wierzcie mi, że mówię prawdę, będę Was za to cenić,

  • zauważajcie moje sukcesy, bo to mobilizuje mnie do pracy,

  • pozwólcie mi czuć większą bliskość i miłość, bo wtedy jest mi dobrze,

  • wychowujcie mnie nie karcąc, i nie krzycząc,

  • dajcie mi czas na zrozumienie moich błędów,

  • nie wstydźcie się przyznawać do swoich błędów,

  • nie mówcie o mnie źle innym,

  • pomagajcie mi odnaleźć się w świecie dorosłych,

  • miejcie czas na rozmowy ze mną,

  • zrozumcie moje kłopoty, sami przecież byliście dziećmi,

  • nie przechodźcie obojętnie obok moich problemów,

  • bądźcie moją podporą, nie zostawiajcie mnie samego z moimi problemami,

  • przeżywajcie ze mną moje radości i smutki,

  • pamiętajcie, że ja też uczę się na własnych błędach,

  • podziwiajcie mnie czasami,

  • stwarzajcie atmosferę dającą poczucie ciepła i bezpieczeństwa,

  • uśmiechajcie się do mnie często,

  • KOCHAJCIE MNIE MIMO WSZYSTKO, bo ja kocham Was bezgranicznie

    i bezwarunkowo.

Projekty

 80- w roku szkolnym 2016/2017 Szkoła realizuje innowację pedagogiczną „Książka oknem na świat”

 

 

Prowadzimy jawny rejestr zbiorów danych osobowych

 

 

8 -W roku szkolnym 2015/2016 Szkoła realizuje innowację pedagogiczną ,,Listy budują więzi"

 

 

530- W roku szkolnym 2014/2015

i 2015/2016 Szkoła realizuje innowację pedagogiczną  „Kultura słowa tarczą bezpieczeństwa”